“Bedrijfsvoering is pas geslaagd als de docent er niets van merkt.” Dat is de overtuiging van Marco, de nieuwe directeur bedrijfsvoering bij het centraal bureau van Quadraam. Zijn doel? Zorgen dat alles achter de schermen klopt, zodat scholen kunnen doen waar het écht om draait: goed onderwijs geven. Zonder zorgen over begrotingen, haperende wifi of een lekkend dak. Wij spraken hem over zijn eerste 100 dagen, zijn passie voor psychologie en zijn blik op de komende 1000 dagen.

Marco’s loopbaan bracht hem via consultancy bij o.a. Berenschot en ruim 7 jaar bij het Openbaar Ministerie uiteindelijk richting het onderwijs. Niet toevallig. Als ouder is hij actief in de MR, GMR en Raad van Toezicht. “Ik zag van dichtbij hoe gigantisch de impact van school is op een kinderleven. Ik zag het aan mijn eigen kinderen. Toen de vacature voor Directeur Bedrijfsvoering bij Quadraam voorbijkwam, wist ik: dit is 'm. Hier kan ik mijn bedrijfskundige ervaring inzetten voor iets wat maatschappelijk echt van betekenis is.”

"Ik wil dat een docent fluitend naar huis fietst omdat de les fantastisch was, niet uitgeblust omdat hij zich de hele dag heeft geërgerd aan bijvoorbeeld een haperende laptop."

Flow als leidraad
Hoewel hij nu over financiën, control, IT, huisvesting, inkoop en de leermiddelen waakt, ligt Marco’s basis in de psychologie. Tijdens zijn studie raakte hij gefascineerd door 'Arbeid & Organisatie' en specifiek door het concept flow. “Ken je dat gevoel dat je zo lekker bezig bent dat de rest van de wereld vervaagt en je de tijd helemaal vergeet? Dát is flow. Ik wilde begrijpen waarom de één opgewekt naar huis gaat en de ander uitgeput. Die balans tussen energiebronnen en stressoren bepaalt zoveel.”

Die kijk neemt hij mee in zijn werk. “Ik wil dat een docent fluitend naar huis fietst omdat de les fantastisch was, niet uitgeblust omdat hij zich de hele dag heeft geërgerd aan bijvoorbeeld een haperende laptop. Wij kunnen veel van die stressoren wegnemen.”

Alles wat een school draaiende houdt
Van financiën en IT tot leermiddelen en huisvesting: Marco’s team regelt het allemaal. Voor docenten lijkt het misschien onzichtbaar, en dat is precies hoe het hoort. “Als alles goed loopt, merk je de bedrijfsvoering niet. Maar het resultaat zie je overal: een school die veilig, toegankelijk en goed ingericht is, waar leerlingen en personeel zich prettig voelen.”

De rol van het CBQ
Marco ziet het centraal bureau als een organisatie die kwaliteit en efficiëntie mogelijk maakt. “Wij zijn er omdat we samen sterker staan. Door zaken centraal te regelen, kunnen we kennis bundelen en specialisten inzetten die voor een individuele school onhaalbaar zouden zijn. Zo ondersteunen we scholen op financieel gebied, helpen we bij HR- en juridische zaken en zorgen we dat leermiddelen op tijd beschikbaar zijn.”

Veel van dat werk gebeurt achter de schermen. “Jaarrekeningen, risicoplannen, voldoen aan wet- en regelgeving, systemen waarmee scholen met één druk op de knop hun cijfers zien. Dat lijkt vanzelfsprekend, maar er zit enorm veel werk achter.”

"Ik stel mezelf steeds dezelfde vraag: 'Is dit een fijne plek voor leerlingen en docenten?'"

Bedrijfsvoering is er niet om te bepalen wat niet kan
Wat is de grootste misvatting over zijn werk? “Dat het alleen maar over geld gaat,” zegt Marco direct. “Of dat bedrijfsvoering bepaalt wat er wel en niet kan. Dat vind ik echt een misvatting. Natuurlijk werken we met regels en standaarden, maar die zijn er niet om het moeilijk te maken. Ze zijn er om goede keuzes te maken voor de hele stichting. Daardoor kunnen we de kosten laag houden en tegelijkertijd investeren in zaken die er echt toe doen.”

"Geen belerende regels, maar een gemeenschappelijke taal. Geen ‘dat mag niet van het centraal bureau’, maar samen kijken naar wat wél kan."

De kunst is volgens hem de balans vinden: standaardiseren waar het kan, maatwerk waar het moet. “Iedere school is uniek. De kunst is een stevige basis neerzetten, zó dat scholen ruimte houden om hun eigen keuzes te maken. Dat is een mooie puzzel voor veertien scholen tegelijk.”

De volgende 1000 dagen
Wat Marco hoopt te bereiken in de komende 1000 dagen? Dat heeft verrassend weinig met hardware of cijfers te maken, en alles met verbinding. "Mijn grootste wens is dat iedereen zich thuis voelt in de transitie die we nu inzetten. Dat we op het centraal bureau nóg meer de taal van het onderwijs leren spreken, terwijl directeuren onze wereld beter leren begrijpen. Geen belerende regels, maar een gemeenschappelijke taal. Geen ‘dat mag niet van het centraal bureau’, maar samen kijken naar wat wél kan.”

Transparantie daarbij is voor Marco belangrijk. “Scholen vragen mij soms terecht: wat doen jullie precies voor de bijdrage? Hoe komen keuzes tot stand? Dat verhaal moeten wij beter vertellen. We moeten laten zien dat alles wat we doen één doel heeft: scholen in staat stellen om goed onderwijs te geven. Van salarissen die elke maand kloppen tot de koffiemachine die, gezien onze omvang, netjes aanbesteed moet worden. Het is veel, het is vaak onzichtbaar, maar het is allemaal nodig om het onderwijs draaiende te houden. Als het begrip groeit, groeit het vertrouwen en daarmee het werkplezier.”

Wie is Marco als de laptop dichtgaat?
Dan is hij een actieve vader van drie en een oud-Utrechter die zijn hart verloor aan een Arnhemse. Waar hij vroeger door de straten van de Domstad dwaalde, voelt hij zich nu geworteld in de Arnhemse klei. “Ik had oorspronkelijk niets met Arnhem," bekent hij eerlijk. "Maar door mijn kinderen, de basisschool en de middelbare school leerde ik de stad echt kennen. Als ik nu door de stad fiets en zie hoe zij zich hier thuis voelen, voelt dat voor mij ook zo. Dat Quadraam veel scholen in Arnhem heeft, maakt dat ik die verbondenheid ook in mijn werk voel.”

Waar het echt om gaat
Als Marco door de gangen van een van de veertien Quadraam-scholen loopt, kijkt hij niet naar cijfers of de staat van de muren, maar naar de mensen: “Ik stel mezelf steeds dezelfde vraag: 'Is dit een fijne plek voor leerlingen en docenten?'

Volgens Marco gaat bedrijfsvoering precies daarover. “Niet alleen over geld of regels, maar over het wegnemen van onnodige stressoren en het creëren van ruimte. Ruimte voor goed lesgeven, voor ontwikkeling, voor plezier. Als systemen werken, gebouwen op orde zijn en randzaken kloppen, blijven de energiebronnen overeind. Mijn doel is dat iedereen aan het eind van de dag fluitend naar huis gaat, simpelweg omdat ze hebben kunnen doen waar ze goed in zijn. Dáár ga ik voor.”